قالب وردپرس افزونه وردپرس
خانه / عطار (صفحه 5)

عطار

غزل شماره ۸۱۲

بس نادره جهانی ای جان و زندگانی شاهی خوب رویان ختم است بر تو اکنون از چشم نیم مستت پر فتنه شد جهانی نه گفته‌ای کزین پس فتنه نخواهم انگیخت تا دید آب حیوان لعل چو آتش تو چون هر نفس لب تو جانی دگر ببخشد هرچند جان شیرین بردی …

توضیحات بیشتر »

غزل شماره ۸۱۱

ای هجر تو وصل جاودانی در عشق تو نیم ذره حسرت بی یاد حضور تو زمانی صد جان و هزار جان نثارت کار دو جهان من برآید با خوندان و راندنم چه کار است گر قهر کنی سزای آنم صد دل باید به هر زمانم گر بر فکنی نقاب از …

توضیحات بیشتر »

غزل شماره ۸۱۰

ز سگان کویت ای جان که دهد مرا نشانی دل من نشان کویت ز جهان بجست عمری ز غمت چو مرغ بسمل شب و روز می‌طپیدم به عتاب گفته بودی که برآتشت نشانم همه بندها گشادی به طریق دلفریبی تو چه گنجی آخر ای جان که به کون در نگنجی …

توضیحات بیشتر »

غزل شماره ۸۰۹

کجایی ای دل و جانم مگر که در دل و جانی به هیچ جای نشانی نداد هیچ کس از تو عجب بمانده‌ام از ذات و از صفات تو دایم چه گوهری تو که در عرصهٔ دو کون نگنجی منم که هستی من بند ره شدست درین ره من از خودی …

توضیحات بیشتر »

غزل شماره ۸۰۸

خاک کوی توام تو می‌دانی سر نگردانم از ره تو دمی با چو من کس که ناتوان توام گر به خونم درافکنی ز درت سر مهر غم تو در دل من گر به رویم نظر کنی نفسی من ز درمان به جان شدم بیزار گر مرا درد تو نخواهد بود …

توضیحات بیشتر »

غزل شماره ۸۰۷

به هر کویی مرا تا کی دوانی چو زهرم می‌چشاند چرخ گردون گهی تابوتم اندازی به دریا برآری برفراز طور سینا چو بنده مست شد دیدار خود را ایا موسی سخن گستاخ تا چند من آنم که شعیبت را شبانم منم موسی تویی جبار عالم شبانی را کجا آن قدر …

توضیحات بیشتر »

غزل شماره ۸۰۶

ای ساقی از آن قدح که دانی یک قطره شراب در صبوحی زان پیش خمار در سر آید بگذر تو ز خویش و از قرابات در عقل مغیش تا نبینی کین جای نه جای قیل و قال است این جای مقام کم زنان است ساقی تو بیا و بر کفم …

توضیحات بیشتر »

غزل شماره ۸۰۵

ترسا بچهٔ لولی همچون بت روحانی زنار و بت اندر بر ناقوس ومی اندر کف چون نیک نگه کردم در چشم و لب و زلفش بگرفتم زنارش در پای وی افتادم گر وصل منت باید ای پیر مرقع پوش با ما تو به دیر آیی محراب دگر گیری اندر بن …

توضیحات بیشتر »

غزل شماره ۸۰۴

دردی است درین دلم نهانی تو مرهم درد بیدلانی من بندهٔ بی کس ضعیفم گر مورچه‌ای در تو کوبد از من گنه آید و من اینم یارب به در که باز گردم از خواندن و راندنم چه باک است گویم «ارنی» و زار گریم پیری بشنید و جان به حق …

توضیحات بیشتر »

غزل شماره ۸۰۳

ای حسن تو آب زندگانی از دیده برون مشو که نوری ما با تو چو تیر راست گشتیم پرسی تو ز من که عاشقی چیست زنهار مشو تو در خرابات شطرنج مباز با ملوکان عطار سخن چنین همی گفت

توضیحات بیشتر »